Onze achtertuin

Nu het mooie weer er hopelijk aankomt, wordt het eens tijd om onze achtertuin van ruim 3000m² op te ruimen en aan te kleden.

Als eerste waren Jesse en Senna aan de beurt. Ronald en Esther hebben
op een mooie avond hun geliefde speel toestel weer in elkaar gezet.

Toen het toestel stond bleek weer eens hoe groot ons terrein wel niet is.

Eindelijk konden Jesse en Senna weer glijen vanaf hun glijbaan.

Tevens hebben we ook een mooie zitje gemaakt.

Er was wel wat werk voor nodig om al die mooie stenen onder de dikke
laag klei te halen.

 
Ook ons houthok moest opgeruimd worden. Zo lag het er een aantal maanden
geleden erbij.

Maar na de sloop vanwege de balken die we nodig hadden voor de kantine
lag het er een tijd zo bij.

 
Na hard werken mocht het resultaat er zijn. Alleen de berg en een
kleine oude toplaag moeten nog weg. Dit zal spoedig gebeuren door de sjovel.

 
Wat ook gebeuren moest was het muurtje weer opmetselen. Dit mede 
vanwege de hond van onze buren.

Na veel gepuzzel en slepen met loodzware stenen, konden Ronald en Standa trots
zijn op hun werk.

Weer een zorg minder.

Ook lag er her en der veel oud schroot en metaal op het terrein.

Hier in Tsjechië heeft het nog zin om dat in te leveren. En aangezien we
dat geld goed konden gebruiken ging Ronald op zoek naar de Tsjechische
ijzeren Heinen.

Het was in totaal ruim 2000 kg. Dus het was tevens ook twee keer met
een kar vol heen en weer rijden. Hier kijkt onze Tsjechische schrootboer rustig toe,
hoe Ronald ondanks zijn arm de kilo's schroot uitlaad.

Zo lag het terrein erbij na voltooiing van de septictank.
Voor ons al weer een eeuwigheid geleden. (october 2007)

Momenteel ligt het er zo bij. Wij hopen spoedig dat hier verandering inkomt.
Zodat we ook hier een mooi grasveld kunnen zaaien, om dan snel heerlijk te voetballen
in onze eigen grote achtertuin.

Woensdag ochtend 25 april om 7 uur in de morgen kwam de shovel ons
terrein oprijden. Omdat het de vorige dag de hele dag geregend had moest
hij eerst een pad maken voor de vrachtwagen. Want het was één grote 
blubberzooi.

Bij het maken van dat pad kwamen we tot onze grote vreugde erachter dat
onder die dikke klei massa een complete authentieke vloer lag!!

We hadden toen ze klaar waren met de septic tank, heel veel
puin over onze achtertuin  uit gereden. Met de gedachten om daar later
gras te zaaien.

Door deze vondst werd het af te voeren grond alleen maar meer en meer!
Esther ziet het dan ook even niet meer zitten.

Maar we waren maar wat blij dat we ook een vrachtwagen gehuurd hadden
en dat onze eigen Anton met zijn trekker en kar er was.

Omdat er tussen de klei nog heel veel mooie maar vooral veel zeer zware stenen
lagen, moesten Ronald en Standa deze met de hand eruit vissen. Want die kan
Esther straks goed gebruiken voor haar Rotsentuin.

Toen Jesse uit school kwam wilde hij maar wat graag even op de shovel
meerijden.

Na bijna 2 dagen van graven, en heen en weer rijden was de klus geklaard.
Ruim 60 m³ aan klei en stenen.

Waarna het eigelijke, meest zware werk kon beginnen. Namelijk de klei 
tussen de stenen weghalen die de shovel niet kon weg schrapen.

Uiteraard moesten er ook grote plantenbakken komen. Omdat we nog 
erg veel stenen hadden en de bak toch wel erg groot wordt dacht Esther:
Dan ga ik het toch gewoon zelf metselen!

Nou en eerlijk gezegd voor de eerste keer niet slecht.

Zo moet het straks er helemaal uit komen te zien.

Maar daarvoor moet nog een hoop gedaan worden.

 

 

 

^naar boven^