|
|
Honden aanval vlakbij Karlovy VaryOp 29 april 2007 reisden Esther, Jesse en Ronald af, om het definitieve koopcontract te ondertekenen.
Aangezien onze beide Bouviers kort daarvoor helaas door ouderdom overleden waren, kon eindelijk Esther haar droom om ooit is een nestje jonge honden te hebben weer leven in blazen. Na uitvoerig onderzoek in Nederland over welk ras, goede fokker in Tsjechië, enz. te hebben gedaan, zijn wij uitgekomen op de Bordeaux Dog, bij een zeer hoog aangeschreven fokker in Tsjechië circa 70km van ons vandaan. Na divers E-mail en telefonisch contact hadden we met ze de afspraak gemaakt dat als wij wat tijd over hadden we even langs zouden gaan om kennis met de fokker en uiteraard de honden te maken. Zo gezegd en zo gedaan. Op 30 april (de dag van de officiële overdacht) waren we erg vroeg op. Dus hebben we de fokker gebeld, of het mogelijk was om bij ze langs te komen in Karlovy Vary. Dat was geen geen probleem voor ze. We stonden nog maar net in hun tuin, 1 hond was al buiten, toen de andere 3 los gelaten werden. De jongste hond bedacht zich geen enkel moment en viel direct Jesse aan waarop Ronald daar bovenop dook. De andere 3 honden volgde het voorbeeld. Met als gevolg dat wij zeer zwaargewond het terrein wisten te ontvluchten.
Resultaat: Ronald had een slagaderlijke bloeding aan zijn rechterbovenarm en diverse bijt wonden over zijn hele lichaam, Jesse had ruim 70 hechtingen over zij hele lichaam met name in zijn gezicht en op zijn rug, Esther had 2 hele grote vleeswonden op haar rechterbeen, (als zij slank en tenger had geweest, dan was haar been, daar compleet afgebeten door de honden), haar linkerknie banden waren opgerekt en een klein scheurtje hierin, en zij had ook diverse bijt wonden.
Hoe Ronald naar het ziekenhuis in Karlovy Vary heeft kunnen rijden is voor hemzelf nog steeds een groot vraagteken. Enfin, in het ziekenhuis aangekomen hebben wij direct Kamila van de Beste investering gebeld.(tijdens het verblijf in het ziekenhuis is Kamila de grote steun en toeverlaat geweest van Esther) En haar op de hoogte gesteld van dit niet te beschrijven voorval. Tot de grootste verbazing van Esther (Ronald was inmiddels per helikopter vervoerd naar het ziekenhuis in Plizen) stonden er ineens 2 Nederlanders “Harrie en Corrie” voor haar neus, (deze 2 engelen waren elke dag uren bij haar en Jesse op bezoek). Na later bleek, dat Kamila van de Beste investering, deze 2 kanjers gebeld had of zij ons konden ondersteunen daar in het ziekenhuis. Inmiddels zijn deze 2 engelen uitgegroeid tot een nieuwe Opa en Oma voor Jesse en zeer goede kennissen in Tsjechië voor ons. Wij hebben van deze ervaring wel geleerd dat de medische zorg in Tsjechië totaal niets onder doet aan die van de Nederlandse, ondanks de middelen die zij daar voor handen hebben. De artsen praten daar vloeiend Duits en of Engels. Ons ziekenhuis in Alkmaar had niets anders dan grote lof over de behandel wijze, en erkende of zelfs de hechtingen van Jesse wel zo mooi hadden kunnen doen.
Aan de terugreis naar Nederland bewaren wij zeer goede herinneringen. Met name aan Jos en Joost, onze 2 chauffeurs. De laatste tijd hebben zowel Ronald als Esther erg veel last van de wonden. Dit was ook voorspeld door de plastisch chirurg. Die vertelde dat de genezing · Ziekenhuis;
Vlak na de feestdagen hebben wij een bezoek gebracht aan het ziekenhuis in Karlovy Vary. Om de mensen te zien, maar vooral om te bedanken over hoe zij ons hebben opgevangen, en behandeld, na dit verschrikkelijke drama wat ons was overkomen. Gelukkig konden wij vanuit onze kant ook nog iets terug doen, namelijk de overdracht van de 18 rollators, 4 rolstoelen en een bedlift en nog veel meer. Op 9 januari was het dan zover. Helaas vanwege de toch wel emotionele kant van alles, hebben we weinig foto’s kunnen maken. Gelukkig waren de televisieploegen van zowel “Ik vertrek”als die van de Tsjechische televisie zender “NOVA”aanwezig, zodat deze gebeurtenis is vast gelegd. Namens het ziekenhuis, en ons niet te vergeten, willen wij nogmaals het verzorgings tehuis Festina Lente uit Assendelft en de vele andere mensen heel hartelijk danken voor het beschikbaar stellen van deze goederen.
 De rollators werden wel op een primitieve manier vervoerd.
Woensdag 7 mei 2008 om 10.21h is de rechtszaak van het O.M. tegen de eigenaresse begonnen, waarin wij als getuige en slachtoffers waren opgeroepen.
Al snel werd het de rechter duidelijk dat de aanwezige Duits talige tolk niet voldeed. Bij een volgende zitting zal er een Nederlandstalige tolk aanwezig zijn. Resultaat wij konden niet ondervraagd worden als getuige. Dit was nodig om vast te kunnen stellen of wij wel met toestemming op hun terrein waren gekomen!!?? De rechter was dus genoodzaakt om deze schuldvraag, waarvoor wij als getuige waren opgeroepen, uit te stellen.
De volgende vraag van de rechter was of wij inmiddels het bedrag van de zgn. tussenregeling al hadden ontvangen. Hier moesten wij nee op antwoorden, hierna ontstond er een woorden wisseling tussen onze advocaat en de advocaat van de eigenaresse.
Om een lang verhaal kort te maken, is de uitkomst als volgt wij moeten binnen 1 maand medisch kunnen aan tonen wat onze vervolg schade en beperkingen zijn. Dit geldt ook met name voor Jesse. Die helaas voor de bewijslast kaal geschoren moest worden om zijn littekens duidelijker te laten zien.
Dus de komende tijd moeten wij via onze huisarts hier een verwijs krijgen naar de bewuste specialisten. Aangezien men hier met een soort punten regeling werkt kan ons bedrag best wel oplopen. Maar ons standpunt blijft: “eerst zien dan geloven”.
Al met al is het ons tot nu toe best meegevallen, en dan met name de confrontatie met de eigenaresse, want we voelden ons ijzersterk. Vooral Esther. De komende tijd zullen we ons door de diverse doktoren laten onderzoeken voor de volgende stap. Woensdag 20 augustus 2008, hebben wij een afspraak met een vooraanstaande chirug in het ziekenhuis te Pilzen. Deze chirug gaat bepalen hoeveel punten wij recht op hebben aangaande onze onze schadevergoeding. Elk punt staat voor een bepaald bedrag hierin Tsjechië. Maandag 3 november 2008, Er schijnt weer wat beweging in de zaak te zitten. Dat wil zeggen dat onze advocaat de civiele procedure is gestart i.v.m. de verjaring termijn van 2 jaar. Echter de civiele procedure kan alleen beginnen als er een uitspraak van de rechtbank is.
Dinsdag 11 november 2008, vandaag bericht gekregen dat er wat geld gestort zou zijn door de verzekeringsmaatschappij van de eigenares van de honden. Door deze betaling van een voorschot erkent de eigenares alsmede haar verzekeringsmaatschappij wel degelijk haar schuld.
Dinsdag 27-01-2009, bericht ontvangen met de goedkeuring van de verzekeringsmaatschappij om tot een schikking te komen. Na overleg besluiten wij akkoord te gaan met deze schikking, wel met dat er in opgenomen wordt dat Jesse tot zijn 18de jaar aanspraak kan maken op de verzekering met betrekking tot eventuele verdere behandeling.
Woensdag 18 februari 2009, Bijna 1 maand verder en eindelijk komen de document voor het schikking voorstel. Deze onderteken wij en sturen die gelijk op. Wij denken eind goed al goed.
Woensdag 4 maart 2009, Krijgen wij bericht dat de verzekeringsmaatschappij van de eigenares van de honden het geld gaat overmaken! Zou het dan eindelijk afgelopen zijn???
Vrijdag 6 maart 2009, Het is helaas nog niet afgelopen. Wij kregen vandaag bericht dat de verzekeringsmaatschappij haar excuses aan ons maakt, want mevrouw geeft GEEN toestemming geeft het bedrag uit te betalen. Met andere woorden wij verder terug dan bij af!! Zij wil het toch op een rechtszaak aan laten komen, om zo haar gemeende onschuld te kunnen bewijzen. Woensdag 11 maart 2009, krijgen wij bericht dat er een datum voor de nieuwe zitting is vastgesteld op 8 april 2009 om 08.15. Dinsdag 7 april 2009, We worden gebeld. Het is onze advocaat. De geplande zaak van morgen gaat niet door. De aangeklaagde is ziek. Weer wachten dus!! Dinsdag 12 mei 2009, we krijgen bericht dat we op donderdag 21 mei om 14.30 in Louny moeten zijn om door een rechter toegekend te krijgen dat wij als ouders van Jesse het woord voor hem mogen voeren in de komende civiele rechtszaak. Donderdag 21 mei 2009, Deze zaak liep veel voorspoediger dan de hoofdzaak. Want de rechter kon totaal niet begrijpen waarom de eigenaresse nou zo moeilijk doet. Immers ze is toch verzekerd? Woensdag 8 juli 2009, we krijgen weer is een e mail van de advocaat. Hij meldt ons een nieuwe datum voor een zitting. Hij vraagt ons tevens of wij daarbij aanwezig willen zijn? Rare vraag. Natuurlijk zijn wij daarbij aanwezig, ondanks dat we tijdens deze zitting op de publieke tribune moeten zitten. De datum is woensdag 5 augustus om 13.00. Dinsdag 4 augustus 2009, Het wordt eentonig, de zitting voor morgen is weer is uitgesteld!!Ze is weer is ziek. Of denkt zij van uitstel komt afstel? Alleen vergeet ze 1 ding ze heeft met de Oosterbaantjes te maken. Die gaan gewoon door ondanks wat er maar ook op hun pad komt. Er is wel al een nieuwe datum 14 september 2009.Zondag 4 deember 2011
|
 |
| Camping Ronest | 441 01 Chrašťany 22 Krasny Dvur | Phone: +420 415211271 | Mobile: +420 724868522 | |
| Pieter Smit Media B.V. | © 2007 - Ronest |